آنکس که تویی چاره بیچاره نخواهد شد.

 در این پیرانه سر، سجاده‌ای دارم که می‌ترسم

 مرا روز قیامت با غمت از خاک می‌خوانند

"فاضل نظری"

دلم یه دعوت می خواد از طرف کسی که خیلی وقته ازش دورم

اینروزا خیلیها رو دعوت میکنه کاش مثل قبل ترها من هم یکی از مهونهای ویژه اش باشم

اینجا نوشتم شاید تو رو در بایستی قرار بگیره

     دعوتم کن کی ؟ یا کجا ؟ هر جا خودت بگی مثل قبلنها هر چند که شاید خیییییییییییلی ازت دورباشم

گاهی گمان نمی کنی ... ولی  می شود  

گاهی  نمی شود..نمی شود  که نمی شود .. 

گاهی  هزار دوره دعا بی اجابت است 

گاهی  نگفته قرعه به نام تومی شود  

گاهی گدای گدای  گدایی و بخت نیست  

 سالی دگر گذشت و اميدی دگر گذشت
آوخ که تا شديم خبر بی خبر گذشت

تقويم ماند چون قفسی خالی از هزار
عمر، از ميانه همچو هزاری به پر گذشت

لفظی به جای ماند و ز معنی نشانه نيست
دودی به چشم رفت و فروغ شرر گذشت

هر روز بيقرارتر از روز پيش بود
هر ماه از مه دگر آشفته تر گذشت

ناديده فروردين مه ارديبهشت شد
خرداد و تير تير صفت از نظر گذشت

مرداد رفت و دولت شهريوری و مهر
آبان به يک دو موج چو آبی ز سر گذشت

آذر چو برق آذر و دی همچو باد دی
بهمن سپندوار برون جست و در گذشت

گويند عيد می رسد و نو بهار عيش
فصل شتا و لشکر بيدادگر گذشت

شادم که آن بيايد و اين بی ثمر گذشت
کان بی نتیجه بگذرد این بی ثمر گذشت

بار دگر زمين شتابان و بی قرار
دوری به گرد چشمه‌ی خورشيد برگذشت

آنی دگر ز مدت عمر جهان برفت
روزی دگر ز دور حيات بشر گذشت

ما و تو نيستيم ولی روشنان چرخ
يک روز بنگرند که دور قمر گذشت

همین که پیش هم باشیم،همین که فرصتی باشه

همین که گاهی چشمامون،تو چشم آسمون واشه

همین که گاهی دنیار و با چشمای تو می بینم

همین که چشم به راه تو میون آینه می شینم

بازم حس می کنم زنده ام

بازم حس می کنم هستم

بگو با بودنت دل رو

به کی غیر تو می بستم

همین که میشه یادت بود،تو روزایی که درگیرم

که گاهی ساده می خندم،گاهی سخت دلگیرم

همین احساس خوبی که

دلت سهم منو داده

همین که اتفاق عشق

برای قلبم افتاده

        شعر از افشین ید اللهی

داری تو خیابانهای نسبتا اصلی جم با مهارت بالایی (در حد شوماخر)رانندگی میکنی یکدفعه میبینی یک خروس کاکل زری سلانه سلانه دارند تشریف میبرند به طرف مرغهای کنار خیابان که با همدیگه صبحانه ای نوش جان کنند.

        دلش اندازه دنیا به قدر آسمان باشد

بعضی وقتها احساس می کنم اعصابم خرده ولی نمی دونم برای چی !

بعضی وقتها دلم می خواد یه جایی برم ولی نمی دونم کجا !

بعضی وقتها گشنه نیستم ولی دلم می خواد همش یه چیزی بخورم ولی نمی دونم چی!

اصلا بعضی وقتها یه جوریم ولی نمی دونم چرا!

عجبا حالا چی کار کنم آخه نمی دونم چی کار کنم

از روز اول محرم هم تعزیهای در محوطه باز کنار پارک شهر بر قرار می شود که تا صبح عاشورا ادامه دارد و پس از خواندن نماز ظهر حدود ساعت 2:30 همه هیئت ها و دسته های مذهبی در میدان اصلی شهر ( میدان امام حسین ) جمع می شوند و تا غروب آفتاب به عزاداری می پردازند.

پ.ن. یک نکته وجود داره اینه که حسینیه سیدها را به دو قسمت زنانه و مردانه تقسیم می کنند که به خاطر اینکه خانمها صحبت میکنند و بچه ها سر وصدا میکنند در حسینیه را به روی اونا بستن و یه سکو درست کردند که خانمه را به اونجا منتقل کردندکه دیگه صدای خانمهای محترم را که همه از بستگان خود همان آقایان عزادار هستند نشنوند و تا پارسال نه وسیله گرم کننده های وجود داشت و نه حفاظی ولی در رو ضه ها برای مظلومیت زنان وبچه ها در روز عاشورا نوحه های زیادی سر دادند که واقعا جای فکر دارد.

پ.ن.  مراسمی که ظهر عاشورا برگزار می کنند بسیار قابل تامل تر از قبل از اذان است چونکه اهل بیت امام همه بعد از اذان ظهر به شهادت رسیدند و عمق واقعه بعد از اذان ظهر است که به نظر من خیلی خوبه

عاشق این کوههایی که بنفش شده زیر هق هق ابرهایی که خیلی وقت بود اینطرفها نیومده بودند حالا که اومدن اونقدر دلشون پره که نگو

عاشق این گلکاریهای شهرک پایین درختهای نخل

عاشق آسمون پهناور که هنوز ساختمونهای برافراشته نتونستند جلویش را بگیرند

عاشق این شهر کوچکم

جمیها یه رسم خوبی که دارند اینه که وقتی به همدیگر میرسند صورت طرف مقابل را نمی بوسند دستهای هم را گرفته و می بوسند و فرد بزرگتر پیشانی فرد کوچکتر را می بوسد به نظرم از نظر بهداشتی واقعا خیلی بهتر هست با اینکه من روم نمی شد این کار را انجام بدهم ولی تازگیها دست مادر بزرگ (که مادر صاحبخونمون هست) را می بوسم البته بعد از چند بار که اون من رو شرمنده کرد واین کار را انجام داد ولی بعدش از خنده روده بر میشم نمی دونم چرا خندم میاد آدم یاد پادشاه ها میافته.

باران  بهانه ای بود که زیر چتر من بیایی، کاش نه باران بند می آمد و نه کوچه....انتهایی داشت.!

        صدایم کن در آغوشت نگاهم دار

 دوره ارزانی است

       چه شرافت ارزان 

               تن عریان ارزان

                 ودروغ ازهمه چیزارزان تر 

                              آبروقیمت یک تکه ی نان

                                  وچه تخفیف بزرگی خورده قیمت هرانسان.

من عبد و تو سلطانی من خار و تو ریحانی

من ظلمت و اندوهم ای شاه  خراسانی

اگر از تو آواز مرگی ساخته ام که هر وقت در کوچه مان آوازت بلند میشود،

همه از هم میپرسند «چه کس مرده است؟»

چه غفلت بزرگی که میپنداریم خدا تو را برای مردگان ما نازل کرده است 

قرآن! من شرمنده ی توام :

اگر تو را از یک نسخه ی عملی به یک افسانه ی موزه نشین مبدل کرده ام.

یکی ذوق میکند که تو را بر روی برنج نوشته،‌ یکی ذوق میکند که تو را فرش کرده،

یکی ذوق میکند که تو را با طلا نوشته، ‌یکی به خود میبالد که تو را در کوچکترین قطع

ممکن منتشر کرده و… آیا واقعاًخدا تو را فرستاده تا موزه سازی کنیم؟

قرآن! من شرمنده ی توام:

اگر حتی آنان که تو را میخوانند و تو را میشنوند،‌ آنچنان به پایت مینشینند

که خلایق به پای موسیقیهای روزمره مینشینند

اگر چند آیه از تو را به یک نفس بخوانند، مستمعین فریاد میزنند «احسنت

…!»

گویی مسابقه ی نفس است

…

قرآن!‌ من شرمنده ی توام:

اگر به یک فستیوال مبدل شده ای؛ حفظ کردن تو با شماره ی صفحه

.‌خواندن تو آز آخر به اول،‌ یک معرفت است یا یک رکوردگیری؟

ای کاش آنان که تو را حفظ کرده اند، ‌حفظ کنی،تا این چنین تو را اسباب مسابقات هوش نکنند.
خوشا به حال هر کسی که دلش رحلی است برای تو؛

آنان که وقتی تورامیخوانندچنان حظ میکنند،‌ گویی قرآن همین الان به ایشان نازل شده است.

آنچه ما با قرآن کرده ایم تنها بخشی از اسلام است که به صلیب جهالت کشیدیم . 

         دکتر علی شریعتی

عجب با مسما

چه زود بزرگ شدم آنقدر زود که آمدنش راهم حتی احساس نکردم